Πέμπτη, 22 Δεκεμβρίου 2011

Η λαική εξέγερση του 1925 στα Τρίκαλα

Η Κόκκινη
Δευτέρα
2 Φεβρουαρίου 1925
…………………………………………………………
Τρίκαλα: Το χρονικό μιας αιματοβαμμένης Εντολής

Του Βασίλη Πάνου
Από τις Εκδόσεις: «Αγαπώ την Πόλιν»
Δεκέμβριος 2011
Σελίδες: 416
 
Τιμή: 20,00€ 

Ένα βιβλίο για τη θυσία των Τρικαλινών εργατών και αγροτών, τους διωγμούς των αγωνιστών, τις συλλήψεις, τις φυλακίσεις σ’ ανήλια κελιά, την εκμετάλλευση ανήλικων παιδιών, τη βία και την αδικία εναντίον όσων πολέμησαν για την Πατρίδα. Ένα βιβλίο για τις συνθήκες εργασίας σε μία όχι και τόσο μακρινή Ελλάδα και τους αγώνες για την ανατροπή τους. Ένα βιβλίο για τον πόνο και το αίμα που πότισαν τους αγώνες για Γη, Κοινωνική Δικαιοσύνη και Ελευθερία.

Η «Κόκκινη Δευτέρα» είναι το νέο βιβλίο του συγγραφέα Βασίλη Πάνου και αποτελεί ένα συγκλονιστικό ντοκουμέντο για τα γεγονότα που συντάραξαν την πόλη των Τρικάλων, για τα γεγονότα που σημάδεψαν ολόκληρη την ιστορία της νεότερης Ελλάδας.

Πρόκειται για το 8ο βιβλίο της Πολιτιστικής Κίνησης «Αγαπώ την Πόλιν», η οποία δραστηριοποιείται σε πλείστες κοινωνικές, οικολογικές και πολιτιστικές εκδηλώσεις και δραστηριότητες. Η «Κόκκινη Δευτέρα» εντάσσεται και αποτελεί το 4ο βιβλίο της Ιστορικής Σειράς και αποτελεί μια σημαντική ιστορική καταγραφή για τα γεγονότα που άλλαξαν το ρου της ελληνικής και της παγκόσμιας ιστορίας των κοινωνικών αγώνων των λαών.

Το βιβλίο περιλαμβάνει την Εισαγωγή και το Πρώτο μέρος με τίτλο: «Πώς γινόταν η σπορά και ο θερισμός.» Ακολουθεί το Δεύτερο μέρος με τίτλο: «Αγώνες για Γη και Κοινωνική Δικαιοσύνη», το Τρίτο μέρος, το οποίο περιλαμβάνει το επίμαχο «Χρονικό ενός Προαναγγελθέντος Θανάτου» και τέλος, το κεφάλαιο με τίτλο «Μέρες και Νύχτες των Ανήλιων κελιών». Στο τελευταίο μέρος περιλαμβάνονται  τα κεφάλαια με τίτλο: « Ο Επίλογος μιας Ιστορικής Δίκης» και «Η κοινωνική σημασία της Κόκκινης Δευτέρας». Το κείμενο συνοδεύει πλήθος ιστορικών ντοκουμέντων, με πλούσιο φωτογραφικό υλικό και σημαντικά τεκμήρια της εποχής και των γεγονότων.

Μικρά αποσπάσματα  του βιβλίου:



«Οι κάννες των όπλων των στρατιωτών στράφηκαν εναντίον των διαδηλωτών αλλά πυροβόλησαν στον αέρα. Στα πρόσωπα των διαδηλωτών είδαν τους πατεράδες αγρότες τους και τους εργάτες θείους τους. Τα πιστόλια όμως αξιωματικών του στρατού και αστυνομικών βγήκαν από τις θήκες τους και έριχναν στο “ψαχνό”, εκτελώντας εν ψυχρώ όσους βρίσκονταν μπροστά τους. Οι σφαίρες έβρισκαν όλες τον στόχο τους. Για μια στιγμή κανείς δεν πίστευε ότι οι πυροβολισμοί ήταν αληθινοί και ο κόσμος εξακολουθούσε ακόμη να διαμαρτύρεται, σαν να βρίσκονταν σε μια γιορτή, όπου οι καλεσμένοι πανηγύριζαν με ομοβροντίες άσφαιρων πιστολιών.
Οι δρόμοι βάφτηκαν κόκκινοι προδίδοντας την αφέλειά τους. Τα ματωμένα κορμιά που γέμιζαν τους δρόμους, βουτηγμένα μέσα στο αίμα, κομμάτιασαν και τις τελευταίες ψευδαισθήσεις τους. Τα πιστόλια “μπράουνιγκ” των αξιωματικών και των αστυνομικών άδειαζαν και ξαναγέμιζαν και έριχναν πάλι στο «ψαχνό».

“Τα αίματα που τρέχαν είχαν χρωματίσει τα πεζοδρόμια και το θέαμα ήταν απερίγραπτο. Όσο να καθαρίσουν το χώρο δοκιμάσαμε όλοι συγκλονιστικά αισθήματα. Εγώ ιδιαίτερα, με τα νιάτα μου τραυματισμένα, είχα νιώσει πολύ βαθιά το χτύπημα.”
(Νίκος Παππάς, Ο ΠΡΩΤΟΤΟΚΟΣ)

Ένα αιματοβαμμένο χρονικό ίδιο με τα πρόσφατα γεγονότα της Τυνησίας, της Αιγύπτου και άλλων μουσουλμανικών χωρών.

 Άοπλοι διαδηλωτές εκτελούνται και εδώ εν ψυχρώ επειδή ζητούσαν να σταματήσει η στρατοκρατική και αστυνομική βία του καθεστώτος, το οποίο χρησιμοποιώντας την ίδια συνταγή του «κομμουνιστικού κινδύνου», όπως και την περίοδο 1967 - 1974, ασκούσε μια πρωτοφανή σκοταδιστική και μεσαιωνική βία και τρομοκρατία, στερώντας από τους πολίτες το δικαίωμα να εκφράσουν οποιαδήποτε διαμαρτυρία και κοινωνική αξίωση.

Τι έγραφε ο Ευρωπαϊκός τύπος εκείνων των ημερών: Η γαλλική “ΦΙΓΚΑΡΩ»: «Η Ελλάς κυβερνάται διά δικτατορικών μέσων. Ο περί Τύπου νόμος, αληθές τερατούργημα, απαγόρευσε την επίκρισιν των πολιτικών γεγονότων και προσετίθεντο εις τον στρατιωτικών Νόμον και τα Στρατοδικεία.» Η αγγλική «ΝΤΑΙΗΛΥ ΜΑΙΗΛ»: «Το ξίφος παραμένει ο απόλυτος κύριος της Ελλάδος». Η «ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ»: «Εν τη πραγματικότητι η «Ελληνική Δημοκρατία» δεν υφίσταται, οι σωτήρες επιβαρύνον εισέτι την κατάστασιν της Ελλάδος. Ο Λαός δεν έχει πλέον εμπιστοσύνη στο καθεστώς όπερ του παρέχει μόνον απογοητεύσεις. Η στρατιωτική δικτατορία φέρει εν εαυτή τον σπόρον όστις θα θανατώσει.». Η «ΛΙΜΠΕΡΤΕ»: «Οι Στρατιωτικοί σύνδεσμοι οίτινες καταδυναστεύουν πάντοτε τας Αθήνας, δεν αφήνουν να καταργηθεί ο στρατιωτικός Νόμος και η Λογοκρισία από του 1922.» Ο «ΧΡΟΝΟΣ»: «Ουδείς όμως δύναται να ειπεί τι θα είναι το καθεστώς αύριο εις μίαν χώρα ένθα οι στρατιωτικοί παύουν και διορίζουν τας Κυβερνήσεις και ένθα ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας με δικτατορικά δικαιώματα πίπτει εις την πρώτη διαταγή όπως και οι υπουργοί με την πρώτη διαταγή του αρχηγού της δημοκρατικής φρουράς.»

Μέρες και Νύχτες όμοιες με την Εξέγερση του Πολυτεχνείου

Ο ενορχηστρωτής «ταχτοποίησε» το σενάριο των γεγονότων (όπως έκανε και με την εξέγερση του Πολυτεχνείου) και δεκάδες Τρικαλινοί πολίτες, ακόμη και ηλικιωμένες γυναίκες οδηγούνταν στα ανήλια κολαστήρια της Λάρισας. Ένας νέος Γολγοθάς ξεκινούσε με τη φυλάκιση δεκάδων αγροτών, εργατών, επαγγελματιών και προοδευτικών αστών, που συνοδευόταν από βασανισμούς, εξευτελισμούς, ταπεινώσεις, εξορίες και καταδίκες αθώων πολιτών.
«Μήτε ψωμί μας έδωσαν, μήτε νερό. Ακούς; Μήτε νερό!»

«Αγαπώ την Πόλιν» | Κίνηση Πολιτιστικής Παρέμβασης Για τον Πολιτισμό, την Οικολογία, την Κοινωνία

Τηλ. Διαθεσης-επικοινωνίας: k.6970685886|  Email: info@agapo.gr

5 σχόλια:

Αγαπώ την Πόλιν είπε...

Δυο βιβλία συμπολιτών
με τοπικό ενδιαφέρον

Δυό βιβλία τοπικού ενδιαφέροντος έχουν την ευκαιρία ν' αποκτήσουν οι συμπολίτες φιλαναγνώστες του καλού βιβλίου.
•Το ένα με τίτλο: “Ζωντανεύοντας το χθες”, είναι της Κικής Β. Γκούμα, συνταξιούχος εκπαιδευτικός, από το χωριό Περιστέρα Καλαμπάκας όπου καταγράφει με λογοτεχνική γλαφυρή
γλώσσα τα ήθη και έθιμα των κατοίκων και της περιοχής και άλλα τοπικά δρώμενα, λαογραφικά, αρχαιολογικά, από τα οποία πολλά διατηρούνται ακόμα και σήμερα.
Αξιόλογες επίσης και οι χαρακτηριστικές παλαιές φωτογραφίες, θύμισες συγκινητικές που ζωντα-
νεύουν πραγματικά το παρελθόν...

•Το δεύτερο βιβλίο με τίτλο: “Η κόκκινη Δευτέρα”, είναι του συμπολίτη δημοσιογράφου Βασίλη Πάνου.
Πρόκειται για ένα βιβλίο που αναφέρεται στην εξέγερση και τα γεγονότα που συνέβησαν το
1925, των αγροτών, στην πόλη των Τρικάλων, έρευνα πολύμοχθη που ο συγγραφέας είχε την υπομονή και επιμονή να συγκεντρώσει τα ντοκουμέντα από δημοσιεύματα του
τοπικού και αθηναϊκού τύπου της εποχής.
Και τα δύο βιβλία αξιόλογα που αξίζουν το κόπο να διαβαστούν και να πάρουν μια καλή θέση
στη βιβλιοθήκη του σπιτιού μας.
Είναι η ιστορία του τόπου μας που δεν πρέπει να ξεχνάμε...
ΛΑΜΠΡΟΣ ΣΤΡΑΤΙΚΗΣ
Εφημερίδα «Πρωινός Λόγος» Τρικάλων

Αγαπώ την Πόλιν είπε...

Η «Κόκκινη Δευτέρα» 2 Φεβρουαρίου 1925

Του υποναύαρχου ΠΝ ε.α. Νίκου Γκόγκου. 20-1-2012.

Αφορμή του παρόντος σημειώματος στάθηκε ένα βιβλίο που κυκλοφόρησε πρόσφατα στα Τρίκαλα και είχε την καλοσύνη να μου το προσφέρει τιμητικά ο συγγραφέας του βιβλίου, Βασίλης Πάνος.
Τίτλος του βιβλίου «η Κόκκινη Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου 1925».
Κεντρικό θέμα...
του βιβλίου των 414 σελίδων είναι τα γεγονότα που εκτυλίχθηκαν στα Τρίκαλα τη Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου 1925. Του εύχομαι καλή πορεία στο βιβλίο του.
Με τα γεγονότα της 2ας Φεβρουαρίου 1925 ασχολήθηκα πρώτη φορά το 2002. Παρουσίασα τότε ένα πόνημα στη γιορτή του Αγρότη, στο Ρίζωμα. Παρουσίασα τα γεγονότα όπως περιορισμένα τα γνώριζα από τις ελάχιστες αφηγήσεις του παππού μου Γρηγόρη Γκόγκου, και από τις αφηγήσεις άλλων που άκουσαν για αυτά. Το ενδιαφέρον πολλών συμπατριωτών για περισσότερες λεπτομέρειες, αλλά κυρίως η αμφισβήτηση από μερικούς άλλους ότι δεν συνέβησαν στα Τρίκαλα αυτά, με υποχρέωσαν σε αναζήτηση πιστικών αποδείξεων……
www.trikalaola.gr

Αγαπώ την Πόλιν είπε...

Tο βιβλίο του Βασίλη Πάνου Η Κόκκινη Δευτέρα –Τρίκαλα, 2 φεβρουαρίου 1925, το χρονικό μιας αιματοβαμμένης εντολής από τις εκδόσεις «Αγαπώ την Πόλιν» φωτίζει πλήρως την αιματοβαμμένη εργατο-αγροτική εξέγερση στα Τρίκαλα. Συνάμα όμως με τη «μέθοδο» «ιστορικού-πολιτικού ακορντεόν» μας υπενθυμίζει και σημαντικές στιγμές του ελληνικού και διεθνούς εργατικού κινήματος,

«Η Κόκκινη Δευτέρα» των Τρικάλων

Του Ηλία Κορδαλή

Η 2η Φεβρουαρίου 1925 είναι μια ημερομηνία σταθμός στην ιστορία του εργατικού-αγροτικού κινήματος της Ελλάδος. Δυστυχώς όμως, όπως και τόσα άλλα σημαντικά γεγονότα που έπαιξαν καταλυτικό ρόλο στο ιστορικό-πολιτικό γίγνεσθαι, παραμένει άγνωστη, είτε γιατί η επίσημη-αστική ιστοριογραφία φρόντισε γι αυτό, είτε γιατί οι ιστορικοί της Αριστεράς την απαξίωσαν (εκτός φωτεινών εξαιρέσεων).
Το βιβλίο 416 σελίδων, του Βασίλη Πάνου «Η Κόκκινη Δευτέρα- Τρίκαλα 2 Φεβρουαρίου 1925, Το χρονικό μιας αιματοβαμμένης Εντολής(Εκδόσεις «Αγαπώ την Πόλιν») που μόλις κυκλοφόρησε αποτελεί ένα συγκλονιστικό ντοκουμέντο για τα γεγονότα που συντάραξαν την πόλη των Τρικάλων, τη Θεσσαλία και σημάδεψαν ολόκληρη την ιστορία της νεότερης Ελλάδας.
Την περίοδο της τουρκοκρατίας οι κάτοικοι του χωριού Καστράκι που βρίσκεται στους πρόποδες των Μετεώρων για αν αποφύγουν τις διώξεις και να μην τους πάρουν την ακίνητη περιουσία τους οι Τούρκοι κατά την περίοδο της τουρκοκρατίας την «έγραψαν» στα μοναστήρια των Μετεώρων, Μεγάλο Μετέωρο και Βαρλαάμ. Μετά ‘όμως την προσάρτηση της Θεσσαλίας το 1881 στην Ελλάδα, οι απόγονοί τους διεκδίκησαν την επιστροφή τους. Οι καλόγηροι των Μοναστηριών έφταναν να κατέχουν πάνω απ΄25.000 στρέμματα καλλιεργήσιμης και κατάλληλης για βοσκή Γης! Μετά τους απανωτούς πολέμους της περιόδου και την ήττα του ελληνικού στρατού στη Μικρά Ασία, δημιουργούνται Ενώσεις Παλαιών Πολεμιστών και από τα πρώτα θέματα που τέθηκαν ήταν και η αποκατάσταση των ακτημόνων του χωριού. Φτάνουμε στις αρχές του 1925 όπου αποφασίζεται η κατάληψη των μοναστηριακών κτημάτων. Γίνεται κατάληψη το Σάββατο 31 Ιανουαρίου 1925. Τα γεγονότα του Καστρακίου κρατούν σε αναβρασμό ολόκληρη την τρικαλινή κοινωνία. Η οργάνωση των παλαιών Πολεμιστών αποφασίζει να καλέσει τον τρικαλινό λαό σε διαδήλωση συμπαράστασης τη Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου 1925 (κάθε Δευτέρα στα Τρίκαλα πραγματοποιείται το εβδομαδιαίο παζάρι και συρρέει κόσμος απ΄όλα τα χωριά του νομού Τρικάλων. Απόφαση στήριξης της διαδήλωσης πήρε και το Εγατικό Κέντρο Τρικάλων. Την Κυριακή 1η Φεβρουαρίου κυκλοφόρησαν στην πόλη των Τρικάλων και στα χωριά χιλιάδες προκηρύξεις για τη μαζική συμμετοχή του λαού, όχι μόνο αλληλεγγύης προς τους Καστρακινούς Παλαιούς Πολεμιστές αλλά και εναντίον τα ν επικείμενων πολεμικών περιπετειών που διαγράφονταν στον ορίζοντα. Οπότε μπορεί κανείς να καταλάβει ότι ο αγώνας των Τρικαλινών γινόταν επικίνδυνος για την άρχουσα τάξη της Ελλάδας γιατί συνολικοποιούσε το πρόβλημα
(Συνεχίζεται Εφημερίδα ΠΡΙΝ )

Αγαπώ την Πόλιν είπε...


Περιοδικό "ΔΙΑΒΑΖΩ"

«Τα γεγονότα που συντάραξαν την πόλη των Τρικάλων την «κόκκινη», δηλαδή την ματοβαμμένη Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου 1925, όταν μια μεγάλη διαδήλωση εργατών, αγροτών και μικροεπαγγελματιών της πόλης και των γύρων χωριών, που είχαν βρεθεί εκεί για το δευτεριάτικο παζάρι, κατέκλυσε τις κεντρικές πλατείες και τους δρόμους της πόλης και όταν βρέθηκε μπροστά στη Νομαρχία για να επιδώσει ψήφισμα συνάντησε την άγρια και αιματηρή καταστολή της χωροφυλακής και του στρατού. Λίγες ώρες αργότερα οπλισμένες ομάδες «λευκής τρομοκρατίας» εισέβαλαν σε σπίτια και από κάθε σοκάκι της πόλης πρόβαλαν αλυσοδεμένοι εργάτες , ενώ ομάδες του στρατού κατέλαβαν τα γραφεία των ταχυδρομείων, των τηλεφωνείων, του τύπου και των μεταφορικών μέσων, προκειμένου με τη λογοκρισία να ελέγξουν τη ροή των ειδήσεων από την «κατεχόμενη» πόλη. Αξιοποιώντας υλικό από τις εφημερίδες της εποχής ο συγγραφέας, δημοσιογράφος και μέλος της πολιτιστικής κίνησης «Αγαπώ την Πόλιν», ανασυστήνει ένα χρονικό των εργατικών αγώνων στα Τρίκαλα όχι μονάχα της περιόδου της παγκαλικής δικτατορίας αλλά και καθ΄όλη την περίοδο του μεσοπολέμου». Περιοδικό «ΔΙΑΒΑΖΩ».

Αγαπώ την Πόλιν είπε...

Μια πολύτιμη προσφορά στο κοινό του Βασίλη Πάνου και μπράβο του!

Με το βιβλίο του: «Η ΚΟΚΚΙΝΗ ΔΕΥΤΕΡΑ», το χρονικό μιας αιματοβαμμένης εντολής, την 2α Φεβρουαρίου 1925, ο συμπολίτης μας ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΑΝΟΣ, μας δίνει με το πιο παραστατικό, και πολύ… ζωντανό ανάγλυφο, τρόπο ένα μέρος άκρως σοβαρό και ιστορικό, των επαναστατημένων αγροτών και εργατών της Θεσσαλίας(γενικότερα) και της πόλης των Τρικάλων και του Καστρακίου εναντίων των ντόπιων τσιφλικάδων και της καθεστηκυίας τότε τάξης εναντίον των κοτζαμπάσηδων των αιματορουφηχτάδων των κολίγων, των σκλάβων, της αγροτιάς…
Τέτοια βιβλία σαν αυτό της «ΚΟΚΚΙΝΗΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ» του Βασίλη Πάνου αποτελούν πολύτιμο οδηγό και προκαλούν ιδιαίτερο ενδιαφέρον και στον τρικαλινό λαό και στις μεταγενέστερες γενιές, που δεν έμαθαν ποτέ-δυστυχώςγια τους αγώνες-με θυσία και αίμα-των προγόνων μας. Τέτοια βιβλία, που το κατεστημένο-επίτηδες-τα απέκρυψε απ΄το λαό, και που τα κρατούσε και τα κρατάει ακόμα απαγορευμένα απ΄τα σχολικά διδαχτικά βιβλία.. Η έκδοση της ΚΟΚΚΙΝΗΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ είναι πολύ πολύτιμη…
«Ολβιος, όστις, της ιστορίας έσχε μάθησιν». Ευριπίδης.
Αντώνης Πρεκατές
Φιλόλογος
(Εφ.Πρωινός Λόγος 28/10/2012)